پروتکل RIP

پروتكل RIP

RIP ( برگرفته شده از Routing Information Protocol ) به معني واقعي يك پروتكل distance-vector است . پروتكل فوق در هر 30 ثانيه تمام اطلاعات موجود در جدول روتينگ را براي تمامي اينترفيس هاي فعال ارسال مي نمايد .

RIP صرفا" از تعداد hop براي تعيين بهترين مسير به شبكه راه دور استفاده مي نمايد .حداكثر تعداد hop مي تواند عدد 15 را داشته باشد و نسبت دهي عددي بالاتر از 15 به منزله غيرقابل دسترس بودن شبكه است.

RIP در شبكه هاي كوچك به خوبي كار مي كند ولي براي شبكه هاي بزرگ كه داراي لينك هاي ارتباطي WAN ( برگرفته شده از wide area network ) كند و تعداد بسيار زيادي روتر هستند مناسب نمي باشد .

در نسخه شماره يك RIP صرفا" از روتينگ classful استفاده مي گردد . اين بدان معني است كه تمامي دستگاه هاي موجود در شبكه مي بايست از subnet mask مشابهي استفاده نمايند . محدوديت فوق به دليل ماهيت ارسال اطلاعات بهنگام مي باشد. در نسخه شماره يك RIP ، اطلاعات بهنگام ارسالي شامل اطلاعات subnet mask نمي باشند .

در RIP نسخه دو ، ويژگي جديدي به نام روتينگ Prefix ارائه شده است كه به كمك آن امكان ارسال اطلاعات subnet mask به همراه مسيرهاي بهنگام شده فراهم مي گردد . به اين نوع روتينگ ، اصطلاحا" روتينگ classless گفته مي شود .

RIP از سه نوع تايمر مختلف براي تنظيم كارآئي خود استفاده مي نمايد . Route update timer ، فاصله زماني ارسال يك نسخه كامل از اطلاعات بهنگام روتينگ را مشخص مي نمايد . در بازه زماني فوق ، روتر يك نسخه كامل از اطلاعات موجود در جدول روتينگ خود را براي تمامي همسايگان ارسال مي نمايد .

اين زمان معمولا" 30 ثانيه در نظر گرفته مي شود . Route invalid timer ، مدت زماني را مشخص مي نمايد كه پس از سپري شدن آن ، روتر به اين نتيجه خواهيد رسيد كه يك مسير غيرمعتبر است . اين زمان معمولا" 180 ثانيه در نظر گرفته مي شود و اگر يك روتر در بازه زماني فوق هيچگونه اطلاعات جديدي را در خصوص يك مسير خاص دريافت ننمايد ، آن مسير را غيرمعتبر مي نمايد .

در صورت تحقق چنين شرايطي ، روتر اقدام به ارسال اطلاعات بهنگام براي تمامي همسايگان خود مي نمايد تا به آنها بگويد كه مسير غيرمعتبر است . Route flush timer ، مدت زمان بين غيرمعتبر اعلام شدن يك مسير و حذف آن از جدول روتينگ را مشخص مي نمايد . اين زمان معمولا" 240 ثانيه در نظر گرفته مي شود .

قبل از اين كه يك مسير از جدول روتينگ حذف گردد ، روتر اين موضوع را به اطلاع همسايگان خود مي رساند . مقدار Route invalid timer مي بايست كمتر از route flush timer باشد تا روتر زمان كافي جهت اطلاع به همسايگان خود را قبل از بهنگام سازي جدول در اختيار داشته باشد .

پروتكل IGRP

IGRP ( برگرفته شده از Interior Gateway Routing Protocol ) يكي از پروتكل روتينگ distance-vector طراحي شده توسط شركت سيسكو است . اين بدان معني است در صورت استفاده از پروتكل فوق در يك شبكه ، مي بايست تمامي روترها از نوع سيسكو باشند . شركت سيسكو هدف از ايجاد پروتكل IGRP را غلبه بر برخي محدوديت هاي پروتكل RIP عنوان كرده است .

IGRP مي تواند حداكثر داراي 255 ، hop باشد كه مقدار پيش فرض آن 100 در نظر گرفته مي شود . اين وضعيت در شبكه هاي بزرگ بسيار مفيد است و مشكل داشتن حداكثر 15 hop در يك شبكه مبتني بر پروتكل RIP را برطرف نمايد . IGRP از يك روش متفاوت نسبت به RIP جهت محاسبه متريك استفاده مي كند .

در اين پروتكل ، بطور پيش فرض از پهناي باند و تاخير خط به عنوان شاخص هائي جهت تعيين بهترين مسير استفاده مي گردد . به فرآيند فوق متريك تركيبي( composite metric ) گفته مي شود . همچنين براي محاسبه متريك از شاخص هائي ديگر نظير قابليت اعتماد ، ميزان load و MTU ( برگرفته شده از maximum transmission unit ) استفاده مي گردد ( از شاخص هاي اشاره شده بطور پيش فرض در محاسبه متريك استفاده نمي گردد ) .

پروتكل IGRP با RIP داراي تفاوت هاي عمده اي است كه به برخي از آنها اشاره مي گردد : امكان استفاده از IGRP در شبكه هاي بزرگ IGRP براي فعال شدن از يك AS number (برگرفته شده از autonomous system ) استفاده مي نمايد .

IGRP در هر 90 ثانيه يك مرتبه بهنگام سازي جدول روتينگ را بطور كامل انجام مي دهد . IGRP از پهناي باند و تاخير خط به عنوان يك متريك استفاده مي نمايد . براي كنترل كارآئي ، پروتكل IGRP از تايمرهاي مختلف زير با مقادير پيش فرض استفاده مي نمايد : Update timers ، فركانس ارسال پيام هاي بهنگام روتينگ را مشخص مي نمايد . مقدار پيش فرض 90 ثانيه در نظر گرفته شده است .

Invalid timers ، مدت زماني را كه يك روتر مي بايست منتظر بماند قبل از اين كه يك مسير نادرست را به ديگران اعلام نمايد ( در صورتي كه در بازه زماني مورد نظر يك بهنگام جديد دريافت نگردد ) ، مشخص مي نمايد . مقدار پيش فرض سه برابر زمان Update timer است . Holddown timers ، مدت زمان holddown را مشخص مي نمايد . مقدار پيش فرض سه برابر زمان Update timer به اضافه 10 ثانيه در نظر گرفته شده است Flush timers، مشخص مي نمايد كه چه مدت زماني مي بايست سپري شود قبل از اين كه بتوان يك مسير را از جدول روتينگ حذف كرد .

مقدار پيش فرض هفت برابر زمان Update timer در نظر گرفته مي شود . در صورتي كه مقدار Update timer برابر با 90 ثانيه در نظر گرفته شود ، 360 ثانيه طول خواهد كشيد تا بتوان يك مسير را از جدول روتينگ حذف كرد .

پروتكل هاي روتينگ تركيبي و يا EIGRP

EIGRP ( برگرفته شده از Enhanced IGRP ) يك پروتكل distance-vector و classless است كه امكانات بيشتري را نسبت به IGRP ارائه مي نمايد . همانند IGRP ، پروتكل EIGRP از مفهوم يك ناحيه خودمختار براي تشريح مجموعه اي از روترهاي همجوار كه پروتكل هاي روتينگ مشابهي را اجراء و اطلاعات روتينگ را به اشتراك مي گذارند ، استفاده مي نمايد .

برخلاف IGRP ، پروتكل EIGRP در مسيرهاي بهنگام خود از Subnet mask استفاده مي نمايد . همانگونه كه اطلاع داريد ، ارائه اطلاعات subnet امكان استفاده از VLSM ( برگرفته شد ه از Variable Length Subnet Masking ) و خلاصه سازي را در زمان طراحي شبكه فر اهم مي نمايد .

در برخي موارد به پروتكل EIGRP به عنوان يك پروتكل تركيبي روتينگ نيز اشاره مي شود چراكه داراي ويژگي هائي از پروتكل هاي distance-vector و link-state مي باشد . مثلا" EIGRP اقدام به ارسال بسته هاي اطلاعاتي link-state همانند OSPF ( برگرفته شده از Open Shortest Path First ) نمي كند .

در مقابل ، EIGRP داده بهنگام distance-vector شامل اطلاعاتي در رابطه با شبكه ها به اضافه هزينه رسيدن به آنها را از ديدگاه روتر پيشنهاد دهنده ارسال مي نمايد . همچنين ، پروتكل EIGRP داراي خصايص Link-state است . يكسان سازي جداول روتينگ بين همسايگان در زمان راه اندازي و ارسال اطلاعات بهنگام جديد و خاص در زمان بروز تغييرات در توپولوژي شبكه ، نمونه اي در اين زمينه مي باشد .

وجود برخي ويژگي هاي قدرتمند در پروتكل EIGRP آن را از IGRP و ساير پروتكل هاي روتينگ كاملا" متمايز مي نمايد .

حمايت از IP ، IPX و AppelTalk از طريق PDM ( برگرفته شده از Protocol-Dependent Modules )
ارتباط از طريق RTP ( برگرفته شده از Reliable Transport Protocol )
انتخاب بهترين مسير از طريق DUAL (برگرفته شده از diffusing update algorithm )
حمايت از چندين سيستم خودمختار ( AS )
حمايت از خلاصه سازي و VLSM ( برگرفته شده از Variable Length Subnet Masking )